ព័ត៌មានទូទៅ
កម្ពុជាបានក្លាយជាប្រធានប្ដូរវេណ សន្ធិសីទ្ធអន្តរជាតិ ស្ដីអំពីដើមសម័យប្រវត្តិសាស្រ្ដរបស់អាស៊ីអាគ្នេយ៍

កម្ពុជាបានក្លាយជាប្រធានប្ដូរវេណ សន្ធិសីទ្ធអន្តរជាតិ ស្ដីអំពី ដើមសម័យប្រវត្តិសាស្រ្ដរបស់អាស៊ីអាគ្នេយ៍
ដំណោះស្រាយបញ្ហារបស់អង្គសន្និសីទ្ធ
សន្និសីទនេះបានថ្លែងអំណរគុណដល់ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី សម្រាប់ការធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះការផ្លាស់ប្តូរទិន្នន័យ អ្នកប្រាជ្ញ/បញ្ញវន្តបានបទបង្ហាញជាច្រើន ដែលផ្តល់ជាឯកសារទស្សនៈវិស័យដ៏ទូលំទូលាយ បន្ថែមទៀតនៃការរកឃើញរបស់ពួកគេ នៅពេលដែលអ្នកប្រាជ្ញ/បញ្ញវន្ត បានពិភាក្សាអំពីបញ្ហារួមនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រដើមសម័យនៃអាស៊ីអាគ្នេយ៍។
សន្និសីទនេះបានធ្វើប្រកបដោយភាពជោគជ័យខ្ពស់ បានបង្ហាញចំណាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងចំពោះបញ្ហាដែលបានបង្ហាញ និងពិភាក្សា និងស្នើសុំឱ្យមានកិច្ចប្រជុំបែបនេះបន្ថែមទៀត។ សំណើដ៏សំខាន់មួយគឺសំណើរបស់អ្នកប្រាជ្ញ/បញ្ញវន្ត សម្រាប់ការផ្លាស់ប្តូរចំណេះដឹងបន្ថែម ការស្រាវជ្រាវរួមគ្នា និងការចែករំលែកទិន្នន័យសម្រាប់ជាប្រយោជន៍ ដល់ប្រទេសអាស៊ីអាគ្នេយ៍ទាំងអស់ ក៏ដូចជាឥណ្ឌា និងចិន ផងដែរ។
ខាងក្រោមនេះជាដំណោះស្រាយ ផ្អែកលើការពិភាក្សារបស់អ្នកធ្វើបទបង្ហាញ ក្នុងវេទិកានេះ៖
1. ការបង្កើតគណកម្មាធិការគាំទ្រ
គណៈកម្មាធិការនេះនឹងត្រួតពិនិត្យ ការបន្តនៃគំនិតផ្តួចផ្តើមនេះ ដូចដែលបានឆ្លុះបញ្ចាំងនៅក្នុងដំណោះស្រាយនេះ។ គណកម្មាធិការគាំទ្រមាន៖
I. ប្រធាន-សាស្រ្តាចារ្យបណ្ឌិត ធុយ ចាន់ធួន កម្ពុជា
ii. លេខាធិការ – សាស្រ្តាចារ្យបណ្ឌិត Bill M. Mak ប្រទេសចិន
iii សមាជិកគណៈកម្មាធិការ – ឥណ្ឌូនេស៊ី ម៉ាឡេស៊ី ឥណ្ឌា វៀតណាម ឡាវ សិង្ហបុរី ថៃ
2. សន្និសីទវិលជុំប្រចាំ២ឆ្នាំម្ដង
សន្និសីទបានស្នើឡើងថា សន្និសីទស្រដៀងគ្នានេះត្រូវបានធ្វើឡើងរៀងរាល់ 2 ឆ្នាំម្តង លើមូលដ្ឋានបង្វិល ដែលរៀបចំដោយប្រទេសអាស៊ាន ឥណ្ឌា ឬចិន។ ការប្រជុំបែបនេះនឹងត្រូវបានពង្រឹងដោយការចូលទស្សនាទីតាំងបុរាណវត្ថុ និងស្ថានីយបុរាណ។
3. ការកំណត់បញ្ហាក្នុងតំបន់ និងបញ្ហានានា
អ្នកប្រាជ្ញ/បញ្ញវន្ត ដែលធ្វើការលើប្រវត្តិសាស្ត្រដើមសម័យនៃអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ឥណ្ឌា និងចិនបានស្នើសុំឱ្យកំណត់បញ្ហា និងបញ្ហាសំខាន់ៗដែលត្រូវកំណត់ និងដោះស្រាយនៅក្នុងសន្និសីទនាពេលខាងមុខ ដើម្បីជាប្រយោជន៍សម្រាប់ទាំងអស់គ្នា។
4. ក្របខ័ណ្ឌចែករំលែកវិធីសាស្រ្ត
ការធ្វើស្តង់ដារនៃវិធីសាស្ត្របុរាណវត្ថុ ដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យការប្រៀបធៀបទិន្នន័យមានប្រសិទ្ធភាពជាងមុន និងការរួមបញ្ចូលនៅក្នុងតំបន់។
5. ដំណើរការសន្និសីទ
រាល់សន្និសិទទាំងអស់គួរតែបោះផ្សាយ ដំណើរការសន្និសីទរបស់ខ្លួន ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយការរកឃើញចុងក្រោយបំផុតដល់អ្នកស្រាវជ្រាវទាំងអស់គ្នា និងផ្តល់កំណត់ត្រាសម្រាប់អ្នកស្រាវជ្រាវនាពេលអនាគត។











MINISTRY OF TOURISM, ARTS AND CULTURE MINISTRY OF HIGHER EDUCATION
International Conference on the
Early History of Southeast Asia
RESOLUTIONS
The conference thanked Malaysia for hosting a much-needed scholarly exchange of data that gave paper presenters more comprehensive views of their findings as they discussed common areas in the early history of Southeast Asia.
This highly successful conference showed tremendous interest in the issues presented and discussed and requested for more of such meeting. One of the major suggestions was a request by scholars for more knowledge exchange, collaborative research and data sharing for the benefit of all Southeast Asian countries as well as India and China.
The following are the Resolutions based on discussions by the presenters and the forum:
1. Establishment of a Pro-tem Committee
This committee will oversee the continuity of this initiative as reflected in this resolution. The Pro-tem Committee comprises:
i. Chairman – Professor Dr. Chanthourn Thuy, Cambodia
ii. Secretary – Professor Dr. Bill M. Mak, China
iii Committee Members – Indonesia, Malaysia, India, Vietnam, Laos, Singapore, Thailand
2. A Bi-annual Rotating Conference.
It is suggested that a similar Conference be held every 2 years on a rotating basis hosted by an ASEAN country, India or China. Such a meeting will be enriched by archaeological site visits.
3. Identification of Regional Issues and Problems
Scholars working on the Early History of Southeast Asia, India and China have requested that the major issues and problems be identified and addressed in future conferences for the benefit of all.
4. A Shared Methodological Framework.
Standardization of archaeological methods in order to enable more effective data comparison and integration across the region.
5. Conference Proceedings
Every conference should publish its Conference Proceedings to disseminate the latest findings to all and provide a record for future researchers.
ព័ត៌មានទូទៅ
អត្ថន័យពិតនៃមិត្តភាព៖ ចាប់ពីទំនាក់ទំនងរវាងបុគ្គលនិងបុគ្គល ដល់រវាងរដ្ឋនិងរដ្ឋ
ដោយ បណ្ឌិត ឈត ប៊ុនថង អ្នកជំនាញទស្សនវិជ្ជា និងសមាជិកបម្រុងនៃរាជបណ្ឌិត្យសភាកម្ពុជា
សេចក្ដីស្រឡាញ់ ភក្ដីភាព និងកាតព្វកិច្ចសីលធម៌ គឺជាគ្រឹះដ៏មានឥទ្ធិពលដែលតម្រង់ទិសទំនាក់ទំនងមនុស្សជាតិ។ នៅពេលដែលគំនិតនេះត្រូវបានលើកយកមកពិចារណាក្នុងវិសាលភាពដ៏ទូលំទូលាយ មិត្តភាពលែងនៅត្រឹមតែជាចំណងបុគ្គលរវាងមនុស្សនិងមនុស្សទៀតហើយ ប៉ុន្តែវាបានក្លាយជា «ស្ថាបត្យកម្មសាកល» ដែលសម្រេចវាសនារបស់គ្រួសារ ស្ថាប័ន និងសូម្បីតែទំនាក់ទំនងអន្តររដ្ឋ។
នៅក្នុងដំណើរនៃការស្វែងយល់ពីខ្លឹមសារនេះ ទស្សនវិជ្ជាបុរាណរបស់ អារីស្តូត បានចាត់ទុកមិត្តភាពដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតថាជាមិត្តភាពដែលឈរលើមូលដ្ឋាននៃគុណធម៌។ មិត្តល្អមិនមែនត្រឹមតែជាបុគ្គលដែលផ្ដល់ភាពសប្បាយរីករាយ ឬផលប្រយោជន៍ក្នុងគ្រាអាសន្ននោះទេ ប៉ុន្តែជាកញ្ចក់ឆ្លុះបញ្ចាំងពីសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ។
ក្នុងន័យនេះ មនោសញ្ចេតនានៅក្នុងមិត្តភាពត្រូវតែត្រូវបានតម្រង់ទិសដោយការគោរព ហើយមិនត្រូវយកការចង់គ្រប់គ្រង ឬការត្រួតត្រាផ្ដាច់មុខលើបុគ្គលណាម្នាក់មកធ្វើជាគោលការណ៍នាំមុខនោះឡើយ។ មិត្តល្អពិតប្រាកដមិនដែលហាមឃាត់មិនឱ្យមិត្តរបស់ខ្លួនមិនឱ្យរាប់អានជាមួយអ្នកដទៃក្រៅពីខ្លួនទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេយល់ថា មិត្តភាពមិនមែនជាកម្មសិទ្ធិផ្ទាល់ខ្លួនដែលត្រូវកាន់កាប់ផ្ដាច់មុខនោះទេ ប៉ុន្តែវាជាលំហសេរីភាពទៅវិញ។ ទន្ទឹមនឹងសេរីភាពនេះដែរ ភាពចាស់ទុំរបស់អ្នកមានគតិបណ្ឌិតតែងតែបង្ហាញចេញតាមរយៈការគ្រប់គ្រងពាក្យសម្តីពេលមានការអាក់អន់ចិត្តជាមួយគ្នា។ ទោះបីជាមានភាពខុសគ្នាខាងនយោបល់ ឬការអាក់អន់ចិត្តយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏បុគ្គលដែលមានគុណធម៌តែងតែគិតគូរបានហ្មត់ចត់ថា «ពាក្យណាគួរនិយាយ ពាក្យណាមិនគួរនិយាយ» នៅពេលដែលពួកគេអាក់អន់ចិត្តជាមួយគ្នា ដើម្បីរក្សាភាពថ្លៃថ្នូរ។ ការរក្សាព្រំដែននៃការប្រើពាក្យនេះ គឺជាស្ពានបំរុងទុកសម្រាប់ការផ្សះផ្សាគ្នាវិញប្រកបដោយភាពងាយស្រួល និងគ្មានស្នាមរបួសជ្រៅក្នុងស្មារតី។
បន្ថែមពីលើនេះ ស្វ័យភាព គឺជាដែនកំណត់ដ៏សំខាន់ ដែលតម្រូវឱ្យមិត្តល្អមិនត្រូវបង្ខំឬដាក់សម្ពាធឱ្យមិត្តជួយខ្លួនតាមវិធីដែលធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ផលប្រយោជន៍ ឬកិត្តិយសនៃមិត្តរបស់ខ្លួនឡើយ។ ការទាមទារឱ្យមិត្តធ្វើរឿងខុសច្បាប់ ឬខុសសីលធម៌ដើម្បីផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន គឺស្មើនឹងការបំផ្លាញអត្ថន័យពិតនៃមិត្តភាពដល់ឫសគល់។
ស្របពេលជាមួយគ្នានេះ កាតព្វកិច្ច និងតុល្យភាពនៃការជួយគ្នាក្នុងគ្រាមានអាសន្ន ត្រូវតែអមដោយគោលការណ៍នៃស្វ័យភាព និងការទទួលខុសត្រូវផ្ទាល់ខ្លួន។ ជាក់ស្តែង មិត្តល្អត្រូវតែជួយគ្នាតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ជាពិសេសពេលមានអាសន្នឬមានវិបត្តិ ប៉ុន្តែអ្នកដែលត្រូវគេជួយ ក៏ត្រូវខិតខំជួយខ្លួនឯងជាមុនសិនដែរ។
ការជួយជំនួសគ្រប់រឿងដោយមិនឱ្យសាមីខ្លួនបានខិតខំប្រឹងប្រែង គឺជាការបង្កើត «វប្បធម៌ពឹងផ្អែក»ហួសហេតុ ដែលធ្វើឱ្យបុគ្គលនោះចុះខ្សោយសមត្ថភាពអភិវឌ្ឍខ្លួនឯង។ នៅក្នុងបរិបទសង្គមសម័យទំនើប ការជួយគ្នាប្រកបដោយនិរន្តរភាព គឺការផ្ដល់ការបង្រៀនរបៀបរកត្រី ជំនួសឱ្យការផ្ដល់ត្រីឱ្យហូបគ្រប់ពេល ដែលធ្វើឱ្យមិត្តក្លាយជាមនុស្សខ្សោយ និងបាត់បង់ឯករាជ្យភាព។
ឆ្លងផុតពីវិសាលភាពបុគ្គល នៅពេលដែលទស្សនវិជ្ជាស្ដីអំពីមិត្តភាពត្រូវបានលើកកម្ពស់ដល់កម្រិតស្ថាប័ន និងទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិរវាងរដ្ឋនិងរដ្ឋ គោលការណ៍សីលធម៌នៅតែរក្សាភាពនឹងនរដដែល ប៉ុន្តែវាទាមទារឱ្យមានការប្រើប្រាស់យុទ្ធសាស្ត្រ និងការទូតប្រកបដោយប្រាជ្ញាញាណខ្ពស់បំផុត។
នៅក្នុងការជួយដោះស្រាយជម្លោះ មិនថាជាកម្រិតស្ថាប័នឯកជន ឬរវាងរដ្ឋនិងរដ្ឋនោះទេ មិត្តល្អមិនមែនត្រូវចេញមុខទៅពាំងមុខជំនួសភាគីជម្លោះដោយងងឹតងងុល ឬលំអៀងនោះឡើយ។ ការចេញមុខបាំងមុខទាំងមិនដឹងខុសត្រូវ នឹងធ្វើឱ្យស្ថានការណ៍កាន់តែតានតឹង និងពង្រីកវិសាលភាពនៃជម្លោះឱ្យកាន់តែធំឡើង។
នៅក្នុងពិភពលោកបច្ចុប្បន្ន ដែលភូមិសាស្ត្រនយោបាយកំពុងមានភាពផុយស្រួយ និងពោរពេញដោយការប្រកួតប្រជែងគ្នារវាងមហាអំណាច មិត្តល្អក្នុងកម្រិតអន្តររដ្ឋតែងតែជ្រើសរើសវិធីសាស្ត្រ «ការទូតពីក្រោយខ្នង»។ ដូចដែលកម្ពុជាតែងតែប្រកាន់ខ្ជាប់នូវគោលការណ៍អព្យាក្រឹតភាព និងការទូតសន្តិភាព មិត្តភាពអន្តរជាតិល្អពិតប្រាកដ គឺការផ្ដល់វេទិកាជជែកដេញដោល ការផ្ដល់ប្រឹក្សាយោបល់យុទ្ធសាស្ត្រ ឬការប្រើប្រាស់អំណាចទន់ ដើម្បីសម្របសម្រួល។ វិធីសាស្ត្រនេះមិនត្រឹមតែជួយរក្សាបាននូវអធិបតេយ្យភាព និងកិត្តិយសរបស់ភាគីពាក់ព័ន្ធប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជៀសវាងបាននូវការធ្វើអន្តរាគមន៍លើសកម្រិត ដែលអាចនាំឱ្យមានអស្ថិរភាពថ្នាក់តំបន់ថែមទៀតផង។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន
មិត្តភាពដ៏ល្អប្រសើរ មិនថានៅកម្រិតបុគ្គល គ្រួសារ ស្ថាប័ន ឬកម្រិតអន្តរជាតិឡើយ គឺទាមទារឱ្យមានការយល់ដឹងស៊ីជម្រៅរវាង «សេចក្តីស្រឡាញ់ និងការគោរពសេរីភាព» ក៏ដូចជារវាង «ភក្ដីភាពនិងការរក្សាគន្លងយុត្តិធម៌»។ មិត្តល្អបំផុត គឺជាអ្នកដែលមិនត្រឹមតែឈរនៅក្បែរយើងពេលមានសុខទុក្ខប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាអ្នកដែលជួយលើកកម្ពស់សេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ មិនបង្កបន្ទុកទម្ងន់ដល់គ្នា និងចេះប្រើប្រាស់ប្រាជ្ញាញាណក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាដោយសន្តិភាព ចីរភាព និងការគោរពគ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងពិភពលោកដែលកំពុងវិវត្តយ៉ាងឆាប់រហ័សនេះ៕
ព័ត៌មានទូទៅ
ជួសជុលច្រាំង«កសិន្ធុ»ជ្រុងខាងជើងប្រាសាទអង្គរវត្ត
ច្រាំងកសិន្ធុជ្រុងខាងជើងប្រាសាទអង្គរវត្តចំនួន២០ម៉ែត្រកំពុងទទួលបានការជួសជុល និងពង្រឹងរចនាសម្ព័ន្ធឡើងវិញ ស្របទៅតាមគោលការណ៍បច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវពីក្រុមអ្នកជំនាញ នៃអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា។


លោកស្រី នង បូរ៉ាវី បុរាណវិទូនៃអាជ្ញាធរជាតិអប្សរាបានលើកឡើងថា នេះជាដំណាក់កាលទី៩ហើយ នៃគម្រោងជួសជុលច្រាំងកសិន្ធុជ្រុងខាងជើងប្រាសាទអង្គរវត្ត ខណៈដែលគម្រោងនេះបានចាប់ផ្តើម ពីឆ្នាំ២០១៣មក។
ជាប្រចាំឆ្នាំ អាជ្ញាធរជាតិអប្សរាតាមរយៈនាយកដ្ឋានអភិរក្សប្រាសាទ និងបុរាណវិទ្យា បានលើកគម្រោងជួសជុលជាដំណាក់កាលៗ ដែលក្នុងមួយដំណាក់កាលមានប្រវែង២០ម៉ែត្រ ក្នុងបំណងដើម្បីលើកតម្លៃ និងសោភ័ណភាពច្រាំងកសិន្ធុនេះឡើងវិញ។ មកដល់ឆ្នាំ២០២៦នេះ គម្រោងជួសជុលសរុបមានចំនួន ១៨៣ម៉ែត្រហើយ។
លោកស្រី នង បូរ៉ាវី បានពន្យល់ថា ស្ថានភាពការខូចខាតនៅច្រាំងកសិន្ធុនេះបណ្តាលមកពីអាយុកាល ប្រទេសមានសង្រ្គាមនាំឱ្យខ្វះការថែទាំបណ្តាលឱ្យគ្រឹះខាងក្រោមខូចខាត ធ្វើឱ្យថ្មនៅប៉ែកខាងលើរលុះស្រុតបាត់បង់រចនាសម្ព័ន្ធដើម។ កត្តារុក្ខជាតិ និងដើមឈើធំៗដុះតាមបណ្តោយច្រាំងពីដើម ក៏ជាកត្តាបង្កហានិភ័យរុញ និងញែកថ្មឱ្យខូចទម្រង់ដើមផងដែរ។
ចំពោះការងារជួសជុលនេះ ក្រុមការងារនៃអាជ្ញាធរជាតិអប្សរាបានរើថ្ម ជួសជុលថ្ម ធ្វើទំនប់ បុកបង្ហាប់ដី និងរៀបចំថ្មទៅតាមទម្រង់ដើមវិញ។ ច្រាំងកសិន្ធុនេះមានកាំថ្មបាយក្រៀមខាងក្រោម៧កាំ និងថ្មភក់ចំនួន ៣កាំ។



លោកស្រី នង បូរ៉ាវី មានសុទិដ្ឋិនិយមថា ក្រោយពេលជួសជុលរួចរាល់នឹងជួយលើកតម្លៃច្រាំងកសិន្ធុអង្គរវត្តឱ្យកាន់តែស្រស់ស្អាត និងទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរចូលទៅអង្គុយទស្សនា ផ្តិតរូបភាពកាន់តែច្រើនបន្ថែមទៀត៕
អត្ថបទ៖ នាង សំណាង
រូបភាព៖ ស៊ិន ប្រណី
ព័ត៌មានទូទៅ
ព្យុះទីហ្វុង Bavi វាយប្រហារកោះរបស់ជប៉ុន ខណៈតៃវ៉ាន់ជម្លៀសមនុស្សរាប់ពាន់នាក់
ព្យុះទីហ្វុង Bavi បានវាយប្រហារ កោះ Sakishima ភាគខាងត្បូងរបស់ប្រទេសជប៉ុន ដោយបង្កជា ភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំង និងខ្យល់បក់ខ្លាំង នៅថ្ងៃទី១១ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៦ ខណៈព្យុះនេះកំពុងបក់បោកឆ្ពោះទៅកោះតៃវ៉ាន់ ដែលជំរុញឱ្យអាជ្ញាធរព្រមានអំពីហានិភ័យនៃទឹកជំនន់ និងបំណាក់ដី។
នៅលើកោះ Ishigaki ដែលជាផ្នែកនៃខេត្ត Okinawa ប្រឈម នឹងខ្យល់ និងភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំង។

អាជ្ញាធរបានចេញការព្រមានអំពីខ្យល់បក់ខ្លាំងរហូតដល់ ១៩៨គីឡូម៉ែត្រ ក្នុងមួយម៉ោង។
ជើងហោះហើរ និងសេវាកម្មស្រឡាងឆ្លងកាត់កោះ Ishigaki ដែលជាគោលដៅទេសចរណ៍ដ៏ពេញនិយមមួយ នៅតែត្រូវបានផ្អាកពេញមួយថ្ងៃសៅរ៍នេះ។ ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍បានលុបជើងហោះហើរចំនួន ៣៤៥ជើង ហើយគ្រួសារជាង ២៤.០០០គ្រួសារ នៅខេត្ត Okinawa បានដាច់ចរន្តអគ្គិសនី។


នៅកោះជិតខាង តៃវ៉ាន់ រដ្ឋបាលបានជម្លៀសមនុស្សជាង ១៤.០០០នាក់ចេញពីតំបន់ភ្នំភាគច្រើន។
បើទោះបីជាព្យុះនេះកំពុងចុះខ្សោយបន្តិចម្តងៗ នឹងមិនវាយប្រហារកោះតៃវ៉ាន់ក៏ដោយ ក៏រដ្ឋបាលកំពុងចាត់វិធានការបង្ការ ដើម្បីការពារការបាត់បង់អាយុ ជីវិត ដោយសារការព្យាករ ដែល ថា នឹងមានភ្លៀងធ្លាក់កម្រិត ជិត ១ម៉ែត្រ នៅក្នុងតំបន់មួយចំនួន៕
-
កម្សាន្ត1 year ago«ទាក់ដំរី»
-
ចំណេះដឹងទូទៅ1 year agoបណ្ឌិត ធុយ ចាន់ធួន ៖ នរវិទូខ្មែរ
-
ព័ត៌មានទូទៅ1 year agoអ្នករស់នៅក្នុងសំណង់អតីតសណ្ឋាគារអង្គរមានជ័យ តម្រូវឱ្យចាកចេញជាបន្ទាន់!
-
ចំណេះដឹងទូទៅ1 year agoចាក់ «បំណិនជីវិត» ចូលទៅកុមារកុំឲ្យធុញទ្រាន់នឹងការរៀនសូត្រ
-
សង្គម និងការអប់រំ1 year agoព្រះសក្យមុនីចេតិយ !
-
កម្សាន្ត1 year agoវិចារណកថា ! « សាទរឆ្នាំថ្មី ភាពជោគជ័យ និងផលជះដល់សង្គម »
-
ចំណេះដឹងទូទៅ2 years agoទង់ជាតិនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា
-
ចំណេះដឹងទូទៅ2 years agoទង់ព្រះពុទ្ធសាសនា


