គ្មានកិច្ចព្រមព្រៀង គ្មានសន្តិភាព៖ តើការប្រឈមមុខដាក់គ្នារវាងអាម៉េរិក និងអ៊ីរ៉ង់ប្រឈមមុខនឹងជម្លោះថ្មីយ៉ាងដូចម្តេច?

(មជ្ឈិមបូព៌ា)៖ បីខែបន្ទាប់ពីសហរដ្ឋអាម៉េរិក និងអ៊ីស្រាអែលបានធ្វើការវាយប្រហារលើអ៊ីរ៉ង់ ការបិទផ្លូវរបស់អាម៉េរិក និងការក្តាប់របស់ទីក្រុងតេអេរ៉ង់លើច្រកសមុទ្រហ័រមូស បានបង្កើតភាពជាប់គាំងដ៏លំបាក់មួយ ដោយគ្មានភាគីណាមួយអាចដោះស្រាយបាន ការឈឺចាប់ផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចសកលកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរឡើង និងហានិភ័យនៃសង្គ្រាមឡើងវិញកំពុងកើនឡើង។

បើតាមអង្គភាពរ៉យបានផ្សាយនៅថ្ងៃទី១៨ ខែឧសភានេះថា ក្តីបារម្ភកាន់តែខ្លាំងឡើងក្នុងចំណោមអ្នកធ្វើគោលនយោបាយមិនមែនថាតើកិច្ចព្រមព្រៀងមួយជិតមកដល់ឬអត់នោះទេ ប៉ុន្តែថាតើភាពតានតឹងអាចបន្តបានយូរប៉ុណ្ណា មុនពេលទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោនចាប់ផ្តើមប្រតិបត្តិការវាយប្រហារខុស ឬទីក្រុងតេអេរ៉ង់បង្កើតជម្លោះឡើងវិញ។

ការអំពាវនាវឱ្យមានការវាយប្រហារថ្មីកំពុងកាន់តែខ្លាំងឡើងនៅក្នុងទឹកដីសហរដ្ឋអាម៉េរិក និងអ៊ីស្រាអែល ដោយមន្ត្រីមួយចំនួនបានអះអាងថា សម្ពាធកើនឡើងអាចធ្វើឱ្យឥទ្ធិពលរបស់ទីក្រុងតេអេរ៉ង់ចុះខ្សោយ និងបង្ខំឱ្យអ៊ីរ៉ង់ត្រឡប់ទៅរកតុចរចាវិញ។

យោងតាមលោក Danny Citrinowicz អ្នកស៊ើបការណ៍សម្ងាត់ការពារជាតិអ៊ីស្រាអែល បានឱ្យដឹងថា អ៊ីរ៉ង់មិនបានចុះចាញ់សង្គ្រាមនោះទេ។

យ៉ាងណាម៉ិញ ការសម្បទានលើកម្មវិធីមីស៊ីល សមត្ថភាពនុយក្លេអ៊ែរ ឬការគ្រប់គ្រងច្រកសមុទ្ររបស់អ៊ឺរ៉ង់ មិនមែនជាឧបករណ៍គោលនយោបាយទេ ប៉ុន្តែជាសសរស្តម្ភមនោគមវិជ្ជានៃការរស់រានមានជីវិតរបស់សាធារណរដ្ឋអ៊ីស្លាម ការបោះបង់ចោលពួកគេមិនមែនជាការសម្របសម្រួលទេ វាគឺជាការចុះចាញ់។

ភាគីទាំងពីរមើលឃើញពេលវេលាជាអនុគ្រោះ រារាំងការសម្របសម្រួល

សហរដ្ឋអាម៉េរិកចង់ឱ្យអ៊ីរ៉ង់បញ្ឈប់ការចម្រាញ់អ៊ុយរ៉ាញ៉ូមរយៈពេល ២០ឆ្នាំ ហើយប្រគល់ទៅឱ្យសហរដ្ឋអាម៉េរិកជាអ្នកគ្រប់គ្រង។ ដោយឡែក អ៊ីរ៉ង់ចង់បញ្ចប់ការវាយប្រហារ ការធានាសន្តិសុខ សំណងសង្គ្រាម និងការទទួលស្គាល់អធិបតេយ្យភាពរបស់ខ្លួនលើច្រកសមុទ្រ Hormuz ប៉ុន្តែលក្ខខណ្ឌនេះត្រូវបានទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោនបដិសេធ។

យ៉ាងណាក៏ដោយ ទីក្រុងតេអេរ៉ង់មើលឃើញថា ឃ្លាំងស្តុកអ៊ុយរ៉ាញ៉ូមចម្រាញ់របស់ខ្លួន និងការគ្រប់គ្រង Hormuz ជាទ្រព្យសម្បត្តិយុទ្ធសាស្ត្រស្នូលដែលចាំបាច់សម្រាប់ការរស់រានមានជីវិត។ ដូច្នេះ អ៊ីរ៉ង់ប្តេជ្ញាប្រើប្រាស់ទ្រព្យសម្បត្តិទាំងនេះដើម្បីធានាផលប្រយោជន៍របស់ខ្លួន ដោយបន្ថែមថា «ការចុះចាញ់មិនមែនជាជម្រើសទេ យើងប្រយុទ្ធ យើងស្លាប់ ប៉ុន្តែយើងមិនទទួលយកការអាម៉ាស់មុខទេ។ ការចុះចាញ់គឺមិនស្របគ្នាជាមូលដ្ឋានជាមួយនឹងអត្តសញ្ញាណរបស់អ៊ីរ៉ង់ទេ»។

នៅពីក្រោយការប្រឆាំង សម្ពាធកើនឡើងលើសេដ្ឋកិច្ចអ៊ីរ៉ង់

មន្ត្រីអ៊ីរ៉ង់បានអះអាងថា ទីក្រុងតេអេរ៉ង់បានឈ្នះរួចហើយ មិនមែនដោយការកម្ចាត់ទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោនដោយយោធានោះទេ ប៉ុន្តែដោយការបដិសេធមិនចុះចូល។ ការវាយប្រហារជាច្រើនសប្តាហ៍របស់សហរដ្ឋអាម៉េរិក និងអ៊ីស្រាអែលបានបរាជ័យក្នុងការបំបែកឆន្ទៈរបស់អ៊ីរ៉ង់ ដោយពង្រឹងទស្សនៈរបស់ខ្លួនថា ឃ្លាំងស្តុកនុយក្លេអ៊ែរ និងការគ្រប់គ្រង Hormuz របស់ខ្លួននៅតែជាស្នូលនៃការរារាំង។ ការចុះចាញ់ពួកគេនឹងបំផ្លាញតុល្យភាពនោះ។ លោក ត្រាំ ចង់ប្រកាសជ័យជម្នះ ប៉ុន្តែអ៊ីរ៉ង់នឹងមិនផ្តល់វាទៅលោកទេ។ តើសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោកអាចទប់ទល់នឹងសម្ពាធបានទេ? នោះជាសំណួរដែលលោក ត្រាំ ជំពាក់ចម្លើយដល់ពិភពលោក។

ទីក្រុងតេអេរ៉ង់មិនចង់បានសេណារីយ៉ូ «គ្មានសង្គ្រាម គ្មានសន្តិភាព» យូរអង្វែងទេ ខណៈដែលអតិផរណាកើនឡើង ភាពអត់ការងារធ្វើកាន់តែអាក្រក់ និងការវាយប្រហារលើឧស្សាហកម្មសំខាន់ៗបានធ្វើឱ្យសេដ្ឋកិច្ចដែលរងការខូចខាតហើយហូរដោយឈាម៕