វិចារណកថា៖ «បើខ្មែរនៅតែបែកបាក់ ខ្មែរនៅតែខ្សោយ តើពេលណាទើបយើងឈប់ឈ្លោះគ្នា?»

ដោយបណ្ឌិត ឈត ប៊ុនថង អ្នកជំនាញទស្សនវិជ្ជា

ប្រវត្តិសាស្ត្រគឺជាកញ្ចក់ឆ្លុះបញ្ចាំងពីការណ៍ពិត។ បើគេងាកក្រោយទៅមើលអតីតកាលដ៏រុងរឿង «អាណាចក្រខ្មែរ» ធ្លាប់ជាមហានគរដ៏មានឥទ្ធិពលបំផុតមួយនៅក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍។ ក៏ប៉ុន្តែ ភាពរុងរឿងដែលបុព្វបុរសយើងបានកសាងឡើងយ៉ាងលំបាក ត្រូវបានរលាយសាបសូន្យបន្តិចម្តងៗ រហូតធ្លាក់ខ្លួនមកជាប្រទេសមួយដ៏តូចមួយ ក៏ព្រោះតែពាក្យមួយឃ្លាគឺ «ការបែកបាក់ផ្ទៃក្នុង»រវាងខ្មែរនិងខ្មែរ។

មេរៀនឈឺចាប់ពីអតីតកាល

យើងធ្លាប់ឆ្លងកាត់ជម្លោះរវាងសាច់ញាតិឯង ការធ្វើរដ្ឋប្រហារ និងសង្គ្រាមស៊ីវិលដ៏រ៉ាំរ៉ៃដែលបង្កជាឱកាសឱ្យបរទេសឈ្លានពាន និងកាត់ទឹកដីតាមចិត្តចង់របស់ពួកគេ។ ឈាមខ្មែរដែលហូរស្រោចដីកម្ពុជាកាលពីអតីតកាល មិនមែនគ្រាន់តែជាលទ្ធផលនៃអាវុធបរទេសនោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ផ្តើមចេញពីគំនិតព្យាបាទ និងការបែកបាក់សាមគ្គីភាពរវាងខ្មែរនិងខ្មែរដែរ។

តថភាពបច្ចុប្បន្ន៖ សង្គ្រាមពាក្យសម្តីនិងមនោគមវិជ្ជា

មកដល់សម័យកាលនេះ ទោះបីជាសំឡេងកាំភ្លើងបានស្ងប់ ក៏ប៉ុន្តែ «សង្គ្រាមទឹកមាត់» និង«សង្គ្រាមមនោគមវិជ្ជា» កំពុងតែឆាបឆេះយ៉ាងសន្ធោសន្ធៅ។ ជារូបភាពដ៏គួរឱ្យអាណោចអាធ័មបំផុត នៅពេលដែលយើងឃើញ៖

• អ្នកនយោបាយក្នុងស្រុកនិងក្រៅស្រុក៖ ប្រើប្រាស់វេទិកាសាធារណៈដើម្បីជេរប្រមាថ ដៀលត្មះ និងចោទប្រកាន់គ្នាទៅវិញទៅមក ជួសឱ្យការតស៊ូមតិប្រកបដោយបញ្ញាតាមបែបលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ។
• បញ្ញវន្តក្នុងស្រុកនិងក្រៅស្រុក៖ ដែលគួរតែជាសសរទ្រូងនៃគំនិតជាតិ បែរជាប្រើចំណេះដឹងមកវាយប្រហារគ្នា បង្កើតជាបក្សពួកនិយម និងការរើសអើងគ្នាទៅវិញទៅមក។

តើការដៀលត្មះគ្នាទាំងនេះ ចំណេញដល់នរណា? ចម្លើយគឺច្បាស់ណាស់៖ វាគ្មានចំណេញអ្វីដល់ជាតិខ្មែរឡើយ មានតែការបង្កឱកាសឱ្យអ្នកដែលចង់ឃើញខ្មែរទន់ខ្សោយ សើចសប្បាយនិងកេងចំណេញពីយើងតែប៉ុណ្ណោះ។

តើល្មមដល់ពេលដែលយើងត្រូវភ្ញាក់រលឹកហើយឬនៅ?

យើងមិនអាចកែប្រែប្រវត្តិសាស្ត្របានទេ ប៉ុន្តែយើងអាចកំណត់អនាគតរបស់យើងបាន។ ប្រសិនបើខ្មែរនៅតែបន្តបែកបាក់ ខ្មែរនឹងនៅតែខ្សោយ ហើយប្រវត្តិសាស្ត្រនៃភាពអន់ថយរបស់យើងនឹងវិលត្រឡប់មករកយើងវិញជាមិនខាន។

សាមគ្គីភាពមិនមែនមានន័យថាត្រូវតែមានគំនិតដូចគ្នា១០០% នោះទេ ប៉ុន្តែគឺជាការចេះផ្ដល់តម្លៃឱ្យគ្នា ការសន្ទនាដោយសន្តិវិធី និងការដាក់តម្កល់ «ផលប្រយោជន៍ជាតិ» ឱ្យខ្ពស់ជាង «ផលប្រយោជន៍បក្សពួកឬបុគ្គល»។

សេចក្តីអំពាវនាវ

សូមខ្មែរគ្រប់ទិសទី មិនថានៅក្នុងស្រុក ឬក្រៅស្រុក មិនថាមាននិន្នាការនយោបាយបែបណាក៏ដោយ សូមបញ្ឈប់ការរើសអើង និងការមាក់ងាយគ្នា។ ចូរយើងរួមរួមកម្លាំងសាមគ្គីគ្នា ដើម្បីសាងសង់មហាកំពែងការពារជាតិមួយដ៏រឹងមាំ ដែលគ្មានសត្រូវណាអាចរុះរើបាន។ បើមិនដូច្នោះទេ ប្រទេសយើងអាចប្រឈមមុខនឹងការបាត់បង់ចេញពីផែនទីពិភពលោក ដូចប្រទេសមួយចំនួនដែលបានបាត់បង់រួចមកហើយ។

ខ្មែររួបរួម ខ្មែរខ្លាំង! ខ្មែរសាមគ្គី ខ្មែរសុខដុម!