កោះរ៉ុង៖ ពីភូមិនេសាទទៅឋានសួគ៌ទេសចរណ៍ពេញនិយមចំពោះឆ្នេរខ្សាច់ ធម្មជាតិ និងជីវិតរាត្រី

ខេត្ដព្រះសីហនុ៖ កោះរ៉ុង ជាកោះមួយតភ្ជាប់ឆ្នេរសមុទ្រនៃក្រុងព្រះសីហនុ បានផ្លាស់ប្តូរមុខមាត់គួរឱ្យកត់សម្គាល់ពីភូមិនេសាទប្រពៃណី ទៅជាគោលដៅទេសចរណ៍ដ៏ពេញនិយមបំផុតមួយរបស់ប្រទេស។
កោះនេះត្រូវបានគេកំណត់ជាផ្លូវការថាជាទីក្រុងក្នុងឆ្នាំ២០១៩ ឥឡូវនេះបានទាក់ទាញទេសចរមកពីជុំវិញពិភពលោក ដោយចង់ទទួលបានបទពិសោធន៍សម្រស់ឆ្នេរដ៏ស្រស់ស្អាត ជីវិតពេលរាត្រីដ៏រស់រវើក និងសម្រស់ធម្មជាតិ។
កោះរ៉ុងមានភូមិនេសាទចំនួន ៤ គឺភូមិកោះតូច ភូមិដើមថ្កូវ ភូមិព្រៃស្វាយ និងភូមិសុខសាន្ដ។ ភូមិនីមួយៗមានផែនេសាទផ្ទាល់ខ្លួន ដែលបម្រើជាមជ្ឈមណ្ឌលនៃសកម្មភាពសេដ្ឋកិច្ចក្នុងតំបន់។
លោក នួន ប៊ុនថុល អភិបាលក្រុងកោះរ៉ុង បានថ្លែងថា៖ «រហូតមកដល់ថ្ងៃនេះ ការប្រកបរបរនេសាទនៅតែមាន តែតិចតួចទេ ដែលត្រឹមប្រមាណ ១៥ ទៅ ២០នាទីប៉ុណ្ណោះ។ ពួកគាត់ងាកមកផ្ដល់សេវាកម្មវិស័យទេសចរណ៍វិញ។ ជីវភាពរបស់ពួកគាត់ ពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ មានការរីកចម្រើនលើវិស័យទេសចរណ៍»។
ជាច្រើនជំនាន់មកហើយ អ្នកស្រុកនៅលើកោះនេះពឹងផ្អែកលើទឹកដ៏សម្បូរបែបជុំវិញកោះរ៉ុង ដើម្បីទ្រទ្រង់ជីវភាពរបស់ពួកគេ ជាមួយនឹងការនេសាទជាប្រចាំ។ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែលវិស័យទេសចរណ៍ចាប់ផ្តើមរីកចម្រើននៅកម្ពុជា សេដ្ឋកិច្ចរបស់កោះនេះបានផ្លាស់ប្តូរ ហើយអ្នកភូមិជាច្រើនបានងាកទៅរកសេវាកម្មដែលទាក់ទងនឹងទេសចរណ៍ដើម្បីទទួលបានប្រាក់ចំណូលប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងចំណេញច្រើនជាង។
សព្វថ្ងៃនេះ កោះរ៉ុងគឺជាមេដែកមួយសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរ ដោយមានកំពង់ផែទូកល្បឿនលឿនជំនួសផែនេសាទប្រពៃណីជាមជ្ឈមណ្ឌលនៃសកម្មភាព។ជាពិសេស ភូមិកោះតូច បានក្លាយទៅជាគោលដៅទេសចរណ៍ដ៏សំខាន់របស់កោះ ដែលល្បីល្បាញដោយសារការកម្សាន្តពេលរាត្រីដ៏កក្រើក ភោជនីយដ្ឋាន ផ្ទះសំណាក់ និងបឹងហ្គាឡូ។
បើតាមគេហទំព័រ Visit Koh Rong ភូមិដ៏តូចរបស់សង្កាត់កោះរ៉ុងសំឡឹម ដែលស្ថិតលើដែនកោះរ៉ុងដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ រួមមាន ហាងតូចៗ ម៉ាស៊ីន ATM និងសូម្បីតែគ្លីនិកផងដែរ។

កន្លែងស្នាក់នៅមានចាប់ពីអន្តេវាសិកដ្ឋានតម្លៃសមរម្យ រហូតដល់បឹងហ្គាឡូដ៏ប្រណិត ដែលមានតម្លៃចន្លោះពី ១០ ដុល្លារ ទៅ ៧០ ដុល្លារក្នុងមួយយប់ ដែលផ្តល់ជូនអ្នកធ្វើដំណើរដ៏សម្បូរបែប។
ផ្ទះបែបប្រពៃណីខ្មែរតូចៗសង់ប្រជ្រៀតគ្នារកេតរកូត បារ និងភោជនីយដ្ឋានដែលផ្តល់នូវភាពទាក់ទាញ ផ្លូវដីខ្សាច់សក្បុរ លាយឡំជាមួយតូបលក់ដូរ និងស្លាកសញ្ញាផ្សាយពាណិជ្ជកម្មពីសកម្មភាពក្នុងតំបន់។
ទេសចរអន្ដរជាតិប្រមូលផ្តុំជុំវិញភោជនីយដ្ឋានបែបបុរាណ ជជែកសើចក្អាកក្អាយជាមួយសម្លៀកបំពាក់បែបលម្ហែនៅសមុទ្រ។
ក្របខ័ណ្ឌរដ្ឋបាល
នៅឆ្នាំ២០១៩ អនុក្រឹត្យបានប្រែក្លាយកោះរ៉ុងពីសង្កាត់មួយនៃក្រុងព្រះសីហនុទៅជាក្រុងថ្មី។ សព្វថ្ងៃនេះ កោះនេះមានផ្ទៃដីប្រមាណ ១០២,៥ គីឡូម៉ែត្រក្រឡា និងមានប្រជាជន ១៣៥១ គ្រួសារ ដែលមានប្រជាជនសរុបចំនួន ៣៩៥០ នាក់។
ក្រុងកោះរ៉ុង មានពីរសង្កាត់ និង ៤ភូមិ គឺសង្កាត់កោះរ៉ុង និងសង្កាត់កោះរ៉ុងសំឡឹម ដែលមានវិសាលភាពគ្រប់គ្រងរហូតដល់ ១៨កោះ រួមទាំង កោះតាង និងកោះពូលូវ៉ៃ។
លោកបានឱ្យដឹងថា៖ «ប៉ុន្ដែជាក់ស្ដែង ការគ្រប់គ្រងយើងសព្វថ្ងៃ មានតែពីរកោះនោះទេ គឺកោះរ៉ុង និងកោះរ៉ុងសំឡឹម ហើយនៅតាមបណ្ដាកោះផ្សេងៗ មានតែកម្លាំងកងទ័ពដែលលោកឈរជើងនៅទីនោះ»។
ថ្វីដ្បិតតែសង្កាត់កោះរ៉ុងសំឡឹមមានរដ្ឋបាលផ្ទាល់ខ្លួនយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ភូមិមួយក្នុងចំណោមពីរភូមិរបស់កោះនេះ គឺភូមិកោះតូច ស្ថិតនៅលើដែនកោះរ៉ុង ដែលស្ថិតលើទីតាំងដាច់ពីគ្នា។

បញ្ហាប្រឈមគឺប្រជាពលរដ្ឋក្នុងភូមិកោះតូចត្រូវប្រើប្រាស់សេវារដ្ឋបាលនៅកោះរ៉ុងសំឡឹម ដែលជាការលំបាករបស់ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងការធ្វើដំណើរ។លោកអភិបាលក្រុងកោះរ៉ុង បានពន្យល់ថា៖ «ការធ្វើដំណើរតាមទូកទៅទទួលសេវានៅកោះរ៉ុងសំឡឹមជួបហានិភ័យខ្លះចំពោះបញ្ហាអាកាសធាតុ»។
លោកបានថា ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យ ការចំណាយលើការធ្វើដំណើរគ្រប់បែបយ៉ាងរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ មន្ដ្រីសង្កាត់កោះរ៉ុងសំឡឹមតែងតែធ្វើដំណើរដោយផ្ទាល់មកកាន់កោះរ៉ុងដើម្បីផ្ដល់សេវាដល់ប្រជាពលរដ្ឋភូមិកោះតូចរបស់ខ្លួន។
ការអភិវឌ្ឍន៍ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ
គម្រោងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសំខាន់ៗបានគាំទ្រការផ្លាស់ប្តូររបស់កោះរ៉ុងទៅជាគោលដៅទេសចរណ៍ទំនើប។ ក្រុមហ៊ុន រ៉ូយ៉ាល់ គ្រុប បានសាងសង់ផ្លូវបេតុងប្រវែង ៤០ គីឡូម៉ែត្រជុំវិញកោះ ដោយបង្កើនការតភ្ជាប់រវាងភូមិរបស់ខ្លួន។អគ្គិសនីក៏ត្រូវបានពង្រីកពីតារ៉ាសាគរទៅកោះរ៉ុងដែរ បើទោះជាកោះរ៉ុងសំឡឹមនៅខ្វះអគ្គិសនីរដ្ឋក៏ដោយ។
ទោះបីជាមានការរីកចម្រើនទាំងនេះក៏ដោយ ក៏កោះនេះប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាជាបន្តបន្ទាប់ ដូចជាកង្វះទឹកស្អាតក្នុងរដូវប្រាំង។លោកអភិបាល ប៊ុនថុល បានអំពាវនាវដល់ក្រុមហ៊ុនផ្គត់ផ្គង់ទឹកស្អាតដែលមានអាជ្ញាប័ណ្ណ ពន្លឿនការងាររបស់ខ្លួន ដើម្បីដោះស្រាយតម្រូវការដ៏សំខាន់នេះ។
សេវាថែទាំសុខភាពនៅលើកោះក៏មានភាពប្រសើរឡើងផងដែរ។ មណ្ឌលសុខភាពកោះរ៉ុង ផ្តល់ការថែទាំសង្គ្រោះបន្ទាន់ដល់ប្រជាពលរដ្ឋ និងភ្ញៀវទេសចរ។លោកបានឱ្យដឹងថា៖ «ក្នុងករណីធ្ងន់ធ្ងរ អ្នកជំងឺត្រូវបានបញ្ជូនទៅកាន់ខេត្តព្រះសីហនុ ដើម្បីព្យាបាលបន្ថែម គាំទ្រដោយក្រុមហ៊ុនទូកល្បឿនលឿនរបស់លោក ទៀ វិចិត្រ ដែលមានជំនាញក្នុងការដឹកជញ្ជូនជាបន្ទាន់»។

ឱកាសក្នុងវិស័យអប់រំ
ការអប់រំគឺជាចំណុចស្នូលសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍន៍លើកោះរ៉ុង។ កោះនេះពីមុនមានអនុវិទ្យាល័យតែមួយ គឺអនុវិទ្យាល័យព្រៃស្វាយ ដែលបង្ខំសិស្សឱ្យធ្វើដំណើរទៅខេត្តព្រះសីហនុ ដើម្បីសិក្សានៅថ្នាក់វិទ្យាល័យ។
ជារឿយៗនេះនាំឱ្យមានអត្រាបោះបង់ការសិក្សាខ្ពស់ ដោយកុមារជាច្រើនបានចាប់យកការងារក្នុងវិស័យសំណង់ ឬទេសចរណ៍ជំនួសវិញ។លោក ប៊ុនថុល បានថ្លែងថា កន្លងមក សិស្សត្រូវធ្វើដំណើរទៅខេត្តព្រះសីហនុ ដើម្បីរៀននៅវិទ្យាល័យ ដោយបង្ខំឱ្យអ្នកខ្លះបោះបង់ចោលការសិក្សាពីព្រោះខ្វះលទ្ធភាព។
លោក ប៊ុនថុល បានថ្លែងថា៖ «បច្ចុប្បន្ននេះ អនុវិទ្យាល័យភូមិព្រែកស្វាយ ត្រូវបានតំឡើងទៅជាវិទ្យាល័យ ដែលមានអគារ ៤ខ្នង ក្រោមជំនួយរបស់ធនាគារពិភពលោក និងក្រសួងអប់រំ»។
ការផ្លាស់ប្តូរបរិស្ថាន និងសេដ្ឋកិច្ច
ការផ្លាស់ប្តូរពីការនេសាទទៅជាទេសចរណ៍បាននាំមកនូវឱកាស និងបញ្ហាប្រឈម។ បច្ចុប្បន្នអតីតអ្នកនេសាទជាច្រើនធ្វើការក្នុងវិស័យទេសចរណ៍ ដោយផ្តល់សេវាកម្ម ដូចជា ការដឹកជញ្ជូន មគ្គុទ្ទេសក៍ទេសចរណ៍ និងកន្លែងស្នាក់នៅ។
យុវជន ឈួន អាន អាយុ ១៦ឆ្នាំ ជាអ្នកបើកបរតាក់ស៊ី ដែលដឹកភ្ញៀវតាមរថយន្តភីកអាប់ឆ្លងកាត់កោះនោះ បាននិយាយថា ភាគច្រើនខ្លួនដឹកភ្ញៀវពីកំពង់ផែទៅកាន់គោលដៅផ្សេងៗនៅលើកោះ ជាពិសេសភូមិកោះតូច និងសហគមន៍អេកូទេសចរណ៍ព្រៃកោងកាងជាដើម។

យុវជន អាន បានប្រាប់ភ្នំពេញប៉ុស្តិ៍ថា៖ «ខ្ញុំបានឈប់រៀននៅថ្នាក់ទី ៦ និងធ្វើជាកម្មករសំណង់ មុនពេលខ្ញុំរៀនបើកឡាន ហើយចាប់ផ្តើមធ្វើការឱ្យជីតារបស់ខ្ញុំ»។
អាន បាននិយាយថា ខ្លួនចូលចិត្តធ្វើជាអ្នកបើកបរជាងការធ្វើជាអ្នកនេសាទ ព្រោះវាងាយស្រួល មិនប្រឈមគ្រោះថ្នាក់ និងរកចំណូលបានច្រើន។
អ្នកបើកបរដឹកភ្ញៀវរូបនេះ អាចរកប្រាក់បានចន្លោះពី ៤០ ទៅ ៧៥ ដុល្លារក្នុងមួយជើង អាស្រ័យលើទិសដៅដែលអតិថិជនពេញចិត្ត ជារឿយៗជាភ្ញៀវទេសចរដែលធ្វើដំណើរជាក្រុម។
យុវជនរូបនេះ បានបន្ដថា៖ «ប្រសិនបើខ្ញុំទៅនេសាទនៅសមុទ្រ ខ្ញុំត្រូវក្រោកនៅម៉ោង២ទៀបភ្លឺ ហើយត្រលប់មកវិញមុនពេលអាហារថ្ងៃត្រង់។ ថ្វីត្បិតតែក្នុងរដូវមិនសម្បូរភ្ញៀវ ខ្ញុំអាចដឹកភ្ញៀវពីរ-បីក្រុមក្នុងមួយសប្តាហ៍ដែរ ខ្ញុំនៅតែគិតថា វាប្រសើរជាងការនេសាទ។ ក្នុងរដូវកាលនេះ ជាពិសេសពេលចូលឆ្នាំខ្មែរ ខ្ញុំមានអតិថិជនជារៀងរាល់ថ្ងៃ»។
ខណៈពេលដែលវិស័យទេសចរណ៍បានលើកកម្ពស់ជីវភាពរស់នៅក្នុងស្រុក វាក៏បានបង្ហាញពីបញ្ហាប្រឈមផ្នែកបរិស្ថានផងដែរ។អនាម័យឆ្នេរត្រូវបានថែរក្សាជាប្រចាំ ប៉ុន្តែការគ្រប់គ្រងទឹកស្អុយនៅតែមិនគ្រប់គ្រាន់។ ជាឧទាហរណ៍ ភូមិកោះតូច បានជួបប្រទះនូវទឹកសម្អុយដែលហូរចូលទៅក្នុងសមុទ្រ ដែលបង្ហាញពីតម្រូវការបន្ទាន់សម្រាប់រោងចក្រប្រព្រឹត្តិកម្មទឹកស្អុយត្រឹមត្រូវ។
លោក ប៊ុនថុល បានថ្លែងថា៖ «ខ្ញុំសូមសំណើរដែរថា បើសិនជាយើងមានអាងប្រព្រឹត្ដិកម្ម វាពិតជាល្អ។ ជាការពិត ការសាងសង់របស់ប្រជាពលរដ្ឋត្រូវបានធ្វើឡើងចម្រុះ ដោយគ្មានស្ដង់ដាដោះស្រាយបញ្ហាចេញនោះទេ»៕
ប្រភព៖ ភ្នំពេញប៉ុស្តិ៍
ព័ត៌មានទូទៅ
អត្ថន័យពិតនៃមិត្តភាព៖ ចាប់ពីទំនាក់ទំនងរវាងបុគ្គលនិងបុគ្គល ដល់រវាងរដ្ឋនិងរដ្ឋ
ដោយ បណ្ឌិត ឈត ប៊ុនថង អ្នកជំនាញទស្សនវិជ្ជា និងសមាជិកបម្រុងនៃរាជបណ្ឌិត្យសភាកម្ពុជា
សេចក្ដីស្រឡាញ់ ភក្ដីភាព និងកាតព្វកិច្ចសីលធម៌ គឺជាគ្រឹះដ៏មានឥទ្ធិពលដែលតម្រង់ទិសទំនាក់ទំនងមនុស្សជាតិ។ នៅពេលដែលគំនិតនេះត្រូវបានលើកយកមកពិចារណាក្នុងវិសាលភាពដ៏ទូលំទូលាយ មិត្តភាពលែងនៅត្រឹមតែជាចំណងបុគ្គលរវាងមនុស្សនិងមនុស្សទៀតហើយ ប៉ុន្តែវាបានក្លាយជា «ស្ថាបត្យកម្មសាកល» ដែលសម្រេចវាសនារបស់គ្រួសារ ស្ថាប័ន និងសូម្បីតែទំនាក់ទំនងអន្តររដ្ឋ។
នៅក្នុងដំណើរនៃការស្វែងយល់ពីខ្លឹមសារនេះ ទស្សនវិជ្ជាបុរាណរបស់ អារីស្តូត បានចាត់ទុកមិត្តភាពដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតថាជាមិត្តភាពដែលឈរលើមូលដ្ឋាននៃគុណធម៌។ មិត្តល្អមិនមែនត្រឹមតែជាបុគ្គលដែលផ្ដល់ភាពសប្បាយរីករាយ ឬផលប្រយោជន៍ក្នុងគ្រាអាសន្ននោះទេ ប៉ុន្តែជាកញ្ចក់ឆ្លុះបញ្ចាំងពីសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ។
ក្នុងន័យនេះ មនោសញ្ចេតនានៅក្នុងមិត្តភាពត្រូវតែត្រូវបានតម្រង់ទិសដោយការគោរព ហើយមិនត្រូវយកការចង់គ្រប់គ្រង ឬការត្រួតត្រាផ្ដាច់មុខលើបុគ្គលណាម្នាក់មកធ្វើជាគោលការណ៍នាំមុខនោះឡើយ។ មិត្តល្អពិតប្រាកដមិនដែលហាមឃាត់មិនឱ្យមិត្តរបស់ខ្លួនមិនឱ្យរាប់អានជាមួយអ្នកដទៃក្រៅពីខ្លួនទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេយល់ថា មិត្តភាពមិនមែនជាកម្មសិទ្ធិផ្ទាល់ខ្លួនដែលត្រូវកាន់កាប់ផ្ដាច់មុខនោះទេ ប៉ុន្តែវាជាលំហសេរីភាពទៅវិញ។ ទន្ទឹមនឹងសេរីភាពនេះដែរ ភាពចាស់ទុំរបស់អ្នកមានគតិបណ្ឌិតតែងតែបង្ហាញចេញតាមរយៈការគ្រប់គ្រងពាក្យសម្តីពេលមានការអាក់អន់ចិត្តជាមួយគ្នា។ ទោះបីជាមានភាពខុសគ្នាខាងនយោបល់ ឬការអាក់អន់ចិត្តយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏បុគ្គលដែលមានគុណធម៌តែងតែគិតគូរបានហ្មត់ចត់ថា «ពាក្យណាគួរនិយាយ ពាក្យណាមិនគួរនិយាយ» នៅពេលដែលពួកគេអាក់អន់ចិត្តជាមួយគ្នា ដើម្បីរក្សាភាពថ្លៃថ្នូរ។ ការរក្សាព្រំដែននៃការប្រើពាក្យនេះ គឺជាស្ពានបំរុងទុកសម្រាប់ការផ្សះផ្សាគ្នាវិញប្រកបដោយភាពងាយស្រួល និងគ្មានស្នាមរបួសជ្រៅក្នុងស្មារតី។
បន្ថែមពីលើនេះ ស្វ័យភាព គឺជាដែនកំណត់ដ៏សំខាន់ ដែលតម្រូវឱ្យមិត្តល្អមិនត្រូវបង្ខំឬដាក់សម្ពាធឱ្យមិត្តជួយខ្លួនតាមវិធីដែលធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ផលប្រយោជន៍ ឬកិត្តិយសនៃមិត្តរបស់ខ្លួនឡើយ។ ការទាមទារឱ្យមិត្តធ្វើរឿងខុសច្បាប់ ឬខុសសីលធម៌ដើម្បីផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន គឺស្មើនឹងការបំផ្លាញអត្ថន័យពិតនៃមិត្តភាពដល់ឫសគល់។
ស្របពេលជាមួយគ្នានេះ កាតព្វកិច្ច និងតុល្យភាពនៃការជួយគ្នាក្នុងគ្រាមានអាសន្ន ត្រូវតែអមដោយគោលការណ៍នៃស្វ័យភាព និងការទទួលខុសត្រូវផ្ទាល់ខ្លួន។ ជាក់ស្តែង មិត្តល្អត្រូវតែជួយគ្នាតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ជាពិសេសពេលមានអាសន្នឬមានវិបត្តិ ប៉ុន្តែអ្នកដែលត្រូវគេជួយ ក៏ត្រូវខិតខំជួយខ្លួនឯងជាមុនសិនដែរ។
ការជួយជំនួសគ្រប់រឿងដោយមិនឱ្យសាមីខ្លួនបានខិតខំប្រឹងប្រែង គឺជាការបង្កើត «វប្បធម៌ពឹងផ្អែក»ហួសហេតុ ដែលធ្វើឱ្យបុគ្គលនោះចុះខ្សោយសមត្ថភាពអភិវឌ្ឍខ្លួនឯង។ នៅក្នុងបរិបទសង្គមសម័យទំនើប ការជួយគ្នាប្រកបដោយនិរន្តរភាព គឺការផ្ដល់ការបង្រៀនរបៀបរកត្រី ជំនួសឱ្យការផ្ដល់ត្រីឱ្យហូបគ្រប់ពេល ដែលធ្វើឱ្យមិត្តក្លាយជាមនុស្សខ្សោយ និងបាត់បង់ឯករាជ្យភាព។
ឆ្លងផុតពីវិសាលភាពបុគ្គល នៅពេលដែលទស្សនវិជ្ជាស្ដីអំពីមិត្តភាពត្រូវបានលើកកម្ពស់ដល់កម្រិតស្ថាប័ន និងទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិរវាងរដ្ឋនិងរដ្ឋ គោលការណ៍សីលធម៌នៅតែរក្សាភាពនឹងនរដដែល ប៉ុន្តែវាទាមទារឱ្យមានការប្រើប្រាស់យុទ្ធសាស្ត្រ និងការទូតប្រកបដោយប្រាជ្ញាញាណខ្ពស់បំផុត។
នៅក្នុងការជួយដោះស្រាយជម្លោះ មិនថាជាកម្រិតស្ថាប័នឯកជន ឬរវាងរដ្ឋនិងរដ្ឋនោះទេ មិត្តល្អមិនមែនត្រូវចេញមុខទៅពាំងមុខជំនួសភាគីជម្លោះដោយងងឹតងងុល ឬលំអៀងនោះឡើយ។ ការចេញមុខបាំងមុខទាំងមិនដឹងខុសត្រូវ នឹងធ្វើឱ្យស្ថានការណ៍កាន់តែតានតឹង និងពង្រីកវិសាលភាពនៃជម្លោះឱ្យកាន់តែធំឡើង។
នៅក្នុងពិភពលោកបច្ចុប្បន្ន ដែលភូមិសាស្ត្រនយោបាយកំពុងមានភាពផុយស្រួយ និងពោរពេញដោយការប្រកួតប្រជែងគ្នារវាងមហាអំណាច មិត្តល្អក្នុងកម្រិតអន្តររដ្ឋតែងតែជ្រើសរើសវិធីសាស្ត្រ «ការទូតពីក្រោយខ្នង»។ ដូចដែលកម្ពុជាតែងតែប្រកាន់ខ្ជាប់នូវគោលការណ៍អព្យាក្រឹតភាព និងការទូតសន្តិភាព មិត្តភាពអន្តរជាតិល្អពិតប្រាកដ គឺការផ្ដល់វេទិកាជជែកដេញដោល ការផ្ដល់ប្រឹក្សាយោបល់យុទ្ធសាស្ត្រ ឬការប្រើប្រាស់អំណាចទន់ ដើម្បីសម្របសម្រួល។ វិធីសាស្ត្រនេះមិនត្រឹមតែជួយរក្សាបាននូវអធិបតេយ្យភាព និងកិត្តិយសរបស់ភាគីពាក់ព័ន្ធប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជៀសវាងបាននូវការធ្វើអន្តរាគមន៍លើសកម្រិត ដែលអាចនាំឱ្យមានអស្ថិរភាពថ្នាក់តំបន់ថែមទៀតផង។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន
មិត្តភាពដ៏ល្អប្រសើរ មិនថានៅកម្រិតបុគ្គល គ្រួសារ ស្ថាប័ន ឬកម្រិតអន្តរជាតិឡើយ គឺទាមទារឱ្យមានការយល់ដឹងស៊ីជម្រៅរវាង «សេចក្តីស្រឡាញ់ និងការគោរពសេរីភាព» ក៏ដូចជារវាង «ភក្ដីភាពនិងការរក្សាគន្លងយុត្តិធម៌»។ មិត្តល្អបំផុត គឺជាអ្នកដែលមិនត្រឹមតែឈរនៅក្បែរយើងពេលមានសុខទុក្ខប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាអ្នកដែលជួយលើកកម្ពស់សេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ មិនបង្កបន្ទុកទម្ងន់ដល់គ្នា និងចេះប្រើប្រាស់ប្រាជ្ញាញាណក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាដោយសន្តិភាព ចីរភាព និងការគោរពគ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងពិភពលោកដែលកំពុងវិវត្តយ៉ាងឆាប់រហ័សនេះ៕
ព័ត៌មានទូទៅ
ជួសជុលច្រាំង«កសិន្ធុ»ជ្រុងខាងជើងប្រាសាទអង្គរវត្ត
ច្រាំងកសិន្ធុជ្រុងខាងជើងប្រាសាទអង្គរវត្តចំនួន២០ម៉ែត្រកំពុងទទួលបានការជួសជុល និងពង្រឹងរចនាសម្ព័ន្ធឡើងវិញ ស្របទៅតាមគោលការណ៍បច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវពីក្រុមអ្នកជំនាញ នៃអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា។


លោកស្រី នង បូរ៉ាវី បុរាណវិទូនៃអាជ្ញាធរជាតិអប្សរាបានលើកឡើងថា នេះជាដំណាក់កាលទី៩ហើយ នៃគម្រោងជួសជុលច្រាំងកសិន្ធុជ្រុងខាងជើងប្រាសាទអង្គរវត្ត ខណៈដែលគម្រោងនេះបានចាប់ផ្តើម ពីឆ្នាំ២០១៣មក។
ជាប្រចាំឆ្នាំ អាជ្ញាធរជាតិអប្សរាតាមរយៈនាយកដ្ឋានអភិរក្សប្រាសាទ និងបុរាណវិទ្យា បានលើកគម្រោងជួសជុលជាដំណាក់កាលៗ ដែលក្នុងមួយដំណាក់កាលមានប្រវែង២០ម៉ែត្រ ក្នុងបំណងដើម្បីលើកតម្លៃ និងសោភ័ណភាពច្រាំងកសិន្ធុនេះឡើងវិញ។ មកដល់ឆ្នាំ២០២៦នេះ គម្រោងជួសជុលសរុបមានចំនួន ១៨៣ម៉ែត្រហើយ។
លោកស្រី នង បូរ៉ាវី បានពន្យល់ថា ស្ថានភាពការខូចខាតនៅច្រាំងកសិន្ធុនេះបណ្តាលមកពីអាយុកាល ប្រទេសមានសង្រ្គាមនាំឱ្យខ្វះការថែទាំបណ្តាលឱ្យគ្រឹះខាងក្រោមខូចខាត ធ្វើឱ្យថ្មនៅប៉ែកខាងលើរលុះស្រុតបាត់បង់រចនាសម្ព័ន្ធដើម។ កត្តារុក្ខជាតិ និងដើមឈើធំៗដុះតាមបណ្តោយច្រាំងពីដើម ក៏ជាកត្តាបង្កហានិភ័យរុញ និងញែកថ្មឱ្យខូចទម្រង់ដើមផងដែរ។
ចំពោះការងារជួសជុលនេះ ក្រុមការងារនៃអាជ្ញាធរជាតិអប្សរាបានរើថ្ម ជួសជុលថ្ម ធ្វើទំនប់ បុកបង្ហាប់ដី និងរៀបចំថ្មទៅតាមទម្រង់ដើមវិញ។ ច្រាំងកសិន្ធុនេះមានកាំថ្មបាយក្រៀមខាងក្រោម៧កាំ និងថ្មភក់ចំនួន ៣កាំ។



លោកស្រី នង បូរ៉ាវី មានសុទិដ្ឋិនិយមថា ក្រោយពេលជួសជុលរួចរាល់នឹងជួយលើកតម្លៃច្រាំងកសិន្ធុអង្គរវត្តឱ្យកាន់តែស្រស់ស្អាត និងទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរចូលទៅអង្គុយទស្សនា ផ្តិតរូបភាពកាន់តែច្រើនបន្ថែមទៀត៕
អត្ថបទ៖ នាង សំណាង
រូបភាព៖ ស៊ិន ប្រណី
ព័ត៌មានទូទៅ
ព្យុះទីហ្វុង Bavi វាយប្រហារកោះរបស់ជប៉ុន ខណៈតៃវ៉ាន់ជម្លៀសមនុស្សរាប់ពាន់នាក់
ព្យុះទីហ្វុង Bavi បានវាយប្រហារ កោះ Sakishima ភាគខាងត្បូងរបស់ប្រទេសជប៉ុន ដោយបង្កជា ភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំង និងខ្យល់បក់ខ្លាំង នៅថ្ងៃទី១១ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៦ ខណៈព្យុះនេះកំពុងបក់បោកឆ្ពោះទៅកោះតៃវ៉ាន់ ដែលជំរុញឱ្យអាជ្ញាធរព្រមានអំពីហានិភ័យនៃទឹកជំនន់ និងបំណាក់ដី។
នៅលើកោះ Ishigaki ដែលជាផ្នែកនៃខេត្ត Okinawa ប្រឈម នឹងខ្យល់ និងភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំង។

អាជ្ញាធរបានចេញការព្រមានអំពីខ្យល់បក់ខ្លាំងរហូតដល់ ១៩៨គីឡូម៉ែត្រ ក្នុងមួយម៉ោង។
ជើងហោះហើរ និងសេវាកម្មស្រឡាងឆ្លងកាត់កោះ Ishigaki ដែលជាគោលដៅទេសចរណ៍ដ៏ពេញនិយមមួយ នៅតែត្រូវបានផ្អាកពេញមួយថ្ងៃសៅរ៍នេះ។ ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍បានលុបជើងហោះហើរចំនួន ៣៤៥ជើង ហើយគ្រួសារជាង ២៤.០០០គ្រួសារ នៅខេត្ត Okinawa បានដាច់ចរន្តអគ្គិសនី។


នៅកោះជិតខាង តៃវ៉ាន់ រដ្ឋបាលបានជម្លៀសមនុស្សជាង ១៤.០០០នាក់ចេញពីតំបន់ភ្នំភាគច្រើន។
បើទោះបីជាព្យុះនេះកំពុងចុះខ្សោយបន្តិចម្តងៗ នឹងមិនវាយប្រហារកោះតៃវ៉ាន់ក៏ដោយ ក៏រដ្ឋបាលកំពុងចាត់វិធានការបង្ការ ដើម្បីការពារការបាត់បង់អាយុ ជីវិត ដោយសារការព្យាករ ដែល ថា នឹងមានភ្លៀងធ្លាក់កម្រិត ជិត ១ម៉ែត្រ នៅក្នុងតំបន់មួយចំនួន៕
-
កម្សាន្ត1 year ago«ទាក់ដំរី»
-
ចំណេះដឹងទូទៅ1 year agoបណ្ឌិត ធុយ ចាន់ធួន ៖ នរវិទូខ្មែរ
-
ព័ត៌មានទូទៅ1 year agoអ្នករស់នៅក្នុងសំណង់អតីតសណ្ឋាគារអង្គរមានជ័យ តម្រូវឱ្យចាកចេញជាបន្ទាន់!
-
ចំណេះដឹងទូទៅ1 year agoចាក់ «បំណិនជីវិត» ចូលទៅកុមារកុំឲ្យធុញទ្រាន់នឹងការរៀនសូត្រ
-
សង្គម និងការអប់រំ1 year agoព្រះសក្យមុនីចេតិយ !
-
កម្សាន្ត1 year agoវិចារណកថា ! « សាទរឆ្នាំថ្មី ភាពជោគជ័យ និងផលជះដល់សង្គម »
-
ចំណេះដឹងទូទៅ2 years agoទង់ជាតិនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា
-
ចំណេះដឹងទូទៅ2 years agoទង់ព្រះពុទ្ធសាសនា


