កម្ពុជា​បាន​ក្លាយ​ជា​ប្រធាន​ប្ដូរ​វេណ​ សន្ធិ​សីទ្ធ​អន្តរ​ជាតិ ​ស្ដី​អំពី​ ដើម​សម័យ​ប្រវត្តិ​សាស្រ្ដ​របស់​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍

ដំណោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​របស់​អង្គ​សន្និ​សីទ្ធ

សន្និ​សីទ​នេះ​បាន​ថ្លែងអំ​ណរ​គុណ​ដល់​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី ​សម្រាប់​ការ​ធ្វើ​ជា​ម្ចាស់​ផ្ទះ​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ទិន្នន័យ​ អ្នក​ប្រាជ្ញ/បញ្ញវន្ត​បាន​បទ​បង្ហាញជា​ច្រើន​ ដែល​ផ្តល់​ជា​ឯក​សារ​ទស្សនៈ​វិស័យ​ដ៏​ទូលំ​ទូលាយ​ បន្ថែម​ទៀត​នៃ​ការ​រក​ឃើញ​របស់​ពួក​គេ ​នៅ​ពេល​ដែល​អ្នក​ប្រាជ្ញ/បញ្ញវន្ត ​បាន​ពិភាក្សា​អំពី​បញ្ហា​រួម​នៅ​ក្នុង​ប្រវត្តិ​សាស្ត្រ​ដើម​សម័យ​នៃ​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍។

សន្និ​សីទ​នេះ​បាន​ធ្វើ​ប្រកប​ដោយ​ភាព​ជោគ​ជ័យ​ខ្ពស់​ បាន​បង្ហាញ​ចំណាប់​អារម្មណ៍​យ៉ាង​ខ្លាំង​ចំពោះ​បញ្ហា​ដែល​បាន​បង្ហាញ​ និង​ពិភាក្សា​ និង​ស្នើ​សុំ​ឱ្យ​មាន​កិច្ច​ប្រជុំ​បែប​នេះ​បន្ថែម​ទៀត។ ​សំណើ​ដ៏​សំខាន់​មួយ​គឺ​សំណើ​របស់​អ្នក​ប្រាជ្ញ/បញ្ញវន្ត​ សម្រាប់​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ចំណេះ​ដឹង​បន្ថែម ​ការ​ស្រាវ​ជ្រាវ​រួម​គ្នា​ និង​ការ​ចែក​រំលែក​ទិន្ន​ន័យ​សម្រាប់​ជា​ប្រយោជន៍ ​ដល់​ប្រទេស​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍​ទាំង​អស់ ​ក៏​ដូច​ជា​ឥណ្ឌា​ និង​ចិន ​ផង​ដែរ។​

ខាង​​ក្រោម​​នេះ​​ជា​​ដំណោះ​​ស្រាយ​ ​ផ្អែក​​លើ​​ការ​​ពិភាក្សា​​របស់​​អ្នក​​ធ្វើ​​បទ​​បង្ហាញ​ ក្នុង​វេទិកា​នេះ៖

1. ការ​បង្កើត​គណកម្មា​ធិការ​គាំទ្រ

គណៈ​កម្មា​ធិការ​នេះ​នឹង​ត្រួត​ពិនិត្យ ​ការ​បន្ត​នៃ​គំនិត​ផ្តួច​ផ្តើម​នេះ ​ដូច​ដែល​បាន​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​នៅ​ក្នុង​ដំណោះ​ស្រាយ​នេះ។ គណកម្មា​ធិការ​គាំទ្រ​មាន៖

I. ប្រធាន-សាស្រ្តាចារ្យ​បណ្ឌិត​ ធុយ ចាន់ធួន​ កម្ពុជា

ii. លេខា​ធិការ – សាស្រ្តាចារ្យ​បណ្ឌិត Bill M. Mak ​ប្រទេស​ចិន

iii សមា​ជិក​គណៈ​កម្មា​ធិការ – ឥណ្ឌូ​នេស៊ី​ ម៉ាឡេស៊ី ​ឥណ្ឌា​ វៀត​ណាម​ ឡាវ​ សិង្ហ​បុរី​ ថៃ

2. សន្និ​សីទ​វិល​ជុំ​ប្រចាំ​២ឆ្នាំ​ម្ដង

សន្និ​សីទ​បាន​ស្នើ​ឡើង​ថា សន្និ​សីទ​ស្រដៀង​គ្នា​នេះ​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​រៀង​រាល់​ 2 ឆ្នាំ​ម្តង​ លើ​មូល​ដ្ឋាន​បង្វិល​ ដែល​រៀប​ចំ​ដោយ​ប្រទេស​អាស៊ាន​ ឥណ្ឌា​ ឬចិន។ ការ​ប្រជុំ​បែប​នេះ​នឹង​ត្រូវ​បាន​ពង្រឹង​ដោយ​ការ​ចូល​ទស្សនា​ទី​តាំង​បុរាណ​វត្ថុ​ និង​ស្ថានីយ​បុរាណ។

3. ការ​កំណត់​បញ្ហា​ក្នុង​តំបន់​ និង​បញ្ហា​នានា

អ្នក​ប្រាជ្ញ/បញ្ញវន្ត​ ដែល​ធ្វើ​ការ​លើ​ប្រវត្តិ​សាស្ត្រ​ដើម​សម័យ​នៃ​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍ ​ឥណ្ឌា និង​ចិន​បា​ន​ស្នើ​សុំ​ឱ្យ​កំណត់​បញ្ហា និង​បញ្ហា​សំខាន់ៗ​ដែល​ត្រូវ​កំណត់​ និង​ដោះ​ស្រាយ​នៅ​ក្នុង​សន្និ​សីទ​នា​ពេល​ខាង​មុខ​ ដើម្បី​ជា​ប្រយោជន៍​សម្រាប់​ទាំង​​អស់គ្នា។

4. ក្រប​ខ័ណ្ឌ​ចែក​រំលែក​វិធី​សាស្រ្ត

ការ​ធ្វើ​ស្តង់​ដារ​នៃ​វិធី​សាស្ត្រ​បុរាណ​វត្ថុ ​ដើម្បី​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​ការ​ប្រៀប​ធៀប​ទិន្ន​ន័យ​មាន​ប្រសិទ្ធ​ភាព​ជាង​មុន​ និង​ការ​រួម​បញ្ចូល​នៅ​ក្នុង​តំបន់។​

5. ដំណើរ​ការ​សន្និសីទ

រាល់​សន្និសិទ​ទាំង​អស់​គួរ​តែ​បោះ​ផ្សាយ​ ដំណើរ​ការ​សន្និ​សីទ​របស់​ខ្លួន​ ដើម្បី​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ការ​រក​ឃើញ​ចុង​ក្រោយ​បំផុត​ដល់​​អ្នក​ស្រាវ​ជ្រាវ​ទាំង​អស់​គ្នា និង​ផ្តល់​កំណត់​ត្រា​សម្រាប់​អ្នក​ស្រាវ​ជ្រាវ​នា​ពេល​អនាគត។

MINISTRY OF​ TOURISM, ARTS AND CULTURE MINISTRY OF HIGHER EDUCATION

International Conference on the

Early History of Southeast Asia

RESOLUTIONS

The conference thanked Malaysia for hosting a much-needed scholarly exchange of data that gave paper presenters more comprehensive views of their findings as they discussed common areas in the early history of Southeast Asia.

This highly successful conference showed tremendous interest in the issues presented and discussed and requested for more of such meeting. One of the major suggestions was a request by scholars for more knowledge exchange, collaborative research and data sharing for the benefit of all Southeast Asian countries as well as India and China.

The following are the Resolutions based on discussions by the presenters and the forum:

1. Establishment of a Pro-tem Committee

This committee will oversee the continuity of this initiative as reflected in this resolution. The Pro-tem Committee comprises:

i. Chairman – Professor Dr. Chanthourn Thuy, Cambodia

ii. Secretary – Professor Dr. Bill M. Mak, China

iii Committee Members – Indonesia, Malaysia, India, Vietnam, Laos, Singapore, Thailand

2. A Bi-annual Rotating Conference.

It is suggested that a similar Conference be held every 2 years on a rotating basis hosted by an ASEAN country, India or China. Such a meeting will be enriched by archaeological site visits.

3. Identification of Regional Issues and Problems

Scholars working on the Early History of Southeast Asia, India and China have requested that the major issues and problems be identified and addressed in future conferences for the benefit of all.

4. A Shared Methodological Framework.

Standardization of archaeological methods in order to enable more effective data comparison and integration across the region.

5. Conference Proceedings

Every conference should publish its Conference Proceedings to disseminate the latest findings to all and provide a record for future researchers.